( 299 ) حق « 1 » به ياد يار در خلوت نشستم تا چه پيش آيد * ره اغيار را بر خويش بستم تا چه پيش آيد چو ديدم پاى سعى خويش در ره بسته ، بگشادم * بسوى رحمت حق هر دو دستم تا چه پيش آيد چشيدم در ازل يك جرعه از خمخانهء عشقش * هنوز از نشئهء آن باده مستم تا چه پيش آيد بت من هستى من بود تا دانستم اين معنى * به نيروى يقين اين بت شكستم تا چه پيش آيد گشودم از ميان خويشتن زنّار شيطان را * كمر در خدمت اللّه بستم تا چه پيش آيد نديدم چون كسى را غير حق كارى تواند كرد * اميد از ما سواى حق گسستم تا چه پيش آيد شكستم آرزوى نفس را در كام جان يك يك * ز دست نفس شيطان هر دو جستم تا چه پيش آيد به قرص نان و خلقانى قناعت كردم از دنيا * ز حرص و آز و رنج خلق رستم تا چه پيش آيد به صورت كار من شد پيش و در معنيش پس ديدم * ازين معنى به صورت پس نشستم تا چه پيش آيد خجل گشتم ازين گفتار بىكردار و بس كردم * دهان خويش را چون فيض بستم تا چه پيش آيد

--> ( 1 ) - عنوان از اصلى و بدون تفاوت در نسخه ه .